مونفورت تنها چند ماه است که بازنشسته شده، اما این روزها نامش همه جا شنیده می‌شود، گویی او هم تحت تأثیر جادوی همان جلسه عکاسی قرار گرفته است. این جلسه به ابتکار یونیسف، اسپانسر وقت بارسلونا، و به خواست خوان لاپورتا، رئیس وقت و حال حاضر باشگاه، برگزار شد. مونفورت می‌گوید «قبلاً به سرنوشت اعتقادی نداشتم، اما حالا چرا، حالا به آن باور دارم.»
این عکس سال‌ها به فراموشی سپرده شده بود و در میان هزاران تصویر دیگر خاک می‌خورد. مونفورت ادامه می‌دهد: «تا اینکه در اواخر یورو ۲۰۲۴، همان تورنمنتی که لامین یامال در آن درخشید، ناگهان دوباره ظاهر شد. پدر لامین، عکس را در اینستاگرام منتشر کرد و زیر آن نوشت: «آغاز دو اسطوره». بعد از آن، دیگر همه چیز تاریخ شد.»
ماجرا از این قرار بود که بارسلونا و یونیسف تصمیم گرفته بودند برای تهیه یک تقویم، هر بازیکن تیم اصلی را با یک کودک متولد کاتالونیا که از طریق قرعه‌کشی انتخاب می‌شد، کنار هم قرار دهند. میان درخواست‌های ارسال‌شده، نام منیر و شیلا، پدر و مادر جوان و لامین یامال، نخستین فرزندشان، هم دیده می‌شد. لامین نام خود را از دو نیکوکاری گرفته بود که در دوران سخت مالی به خانواده آن‌ها کمک کرده بودند و به همین دلیل این خانواده ارتباط نزدیکی با یونیسف داشت.
مونفورت به یاد می‌آورد: «هدف این بود که از طریق حضور کودکان در کنار فوتبالیست‌ها، حس انسان‌دوستی منتقل شود. کریسمس نزدیک بود و پیام اصلی، همدلی و حمایت از افرادی بود که با مشکلات اجتماعی دست‌وپنجه نرم می‌کردند.
قتی با من تماس گرفتند و گفتند فردا باید از مسی و کودکی که انتخاب شده عکس بگیرم، داشتم دخترم را حمام می‌کردم. پرسیدم بچه‌ای که قرار است کنار لئو باشد چند سال دارد. وقتی گفتند فقط چند ماهه است، کمی نگران شدم، چون تا آن زمان هرگز از یک نوزاد عکاسی نکرده بودم.
همان‌جا ایده وان کوچک و اردک پلاستیکی به ذهنم رسید. فردای آن روز همه وسایل را با خودم به رختکن ورزشگاه نوکمپ بردم. آنجا قرار بود عکس‌ها گرفته شود. مسی هنوز هم آدم کم‌حرفی است، اما آن زمان واقعاً فوق‌العاده خجالتی بود.»
شگفتی بزرگ
مونفورت ادامه می‌دهد: «ایده تقویم این بود که بچه‌ها و فوتبالیست‌ها فقط کنار هم نایستند و چند عکس نگیرند؛ می‌خواستیم با هم تعامل داشته باشند، بازی کنند و لحظاتی واقعی را کنار هم تجربه کنند. وقتی مسی رسید، درست مثل من غافلگیر شد. او تصور می‌کرد قرار است با یک کودک چندساله عکس بگیرد، نه با نوزادی به این کوچکی. کاملاً مضطرب بود و من هم سعی می‌کردم با تجربه‌ام در نگهداری از دختر چهار ساله‌ام به او راهنمایی بدهم و همزمان باید عکس هم می‌گرفتم!
در نهایت، مادر لامین بود که همه چیز را نجات داد. او باعث شد لئو احساس راحتی کند و توانستیم عکاسی را انجام دهیم. در عکس‌ها همه لبخند می‌زنند، یعنی مأموریت با موفقیت انجام شد.»
